ابله

784 صفحه
نوشته داستایوسکی (اهل روسیه)
کتاب رو داداش کوچیکم بهم دادم. کمتر از بیست روز خوندمش. هشتاد درصدش رو توی وقتهای تلف شده خوندم.. اینقده کیف میده این احساس... "وقتهای تلف شده" ..
این پرنس ابله.. .... !!

از اون دسته کتابهای پر سر و صدایی بود که چنگی به دلم نزد. راستش پشیمونم از خوندنش (من زنده ام کتاب ایرانی که قبلا خونده بودم خیلی خیلی خیلی به مراتب با ارزش تر و بهتر بود)
چقدر بده
گاهی متناسب نمیشه هرکاریش می کنی
بس لامصب این روزگار نسبیه

به قول خیابانی امروز فردای دیروز است .. خخخخخخخ ... اخه میدونی از "این پرنس ابله..." دلم خنک نشده... روی دلم مونده که یه کم از این کتاب مزحرف بنویسم: به یکی که خیلی قبولش دارم گفتم ابله رو خوندم خیلی داغون بود.. گفت داستایوسکی هرچی بنویسه عالیه.. همینطوریموندم.. نکنه من خنگم؟؟ خخخخخ بعد فکر کردم دیدم نه.... اصل ماجرا اینه... سطح من بالاتر از این کتابه بود!! خخخخ حقیقتش اینه که احساس می کنم یه داستانی که خوب نوشته شده بود رو خوندم اما هیچی بهم اضافه نکرد... کتابای دیگه ای که میخونم ته اش احساس سرشار و بالندگی بهم دست میده اما این فقط یه رمان بود که وضعیت اجتماعی روسیه رو بیان میکرد و داستان یه پرس ابله... ممم در کل اصلا ازش راضی نبودم. کتاب کلیدر خودمون خیلی عالی تر بود اصلا هزار درجه بهتر... کاش اینقدر بیگانه پرستی توی کشورمون وجود نداشت از اون بالاهای بنفش... تا این پائین ها که همه وطن پرستند... خخخخ

دیگه دیگه دیگه .. آها.. دارم جنگ و صلح میخونم.

پ ن : دیگه هیچکی به یارانه نیاز نداره.. روحانی خوب به قولش وفا کرد که گفت کاری می کنم کسی به یارانه نیاز نداشته باشه دیگه .... مچکریم روحانی
پ ن : همین