عصیان

آره خب "عصیان"

یکطرف پیش قاضیِ زمینی همیشه "حق داره" ...

و "قاضی" به قول "امیر (ع)" فقط یه "نادانه" بین دو "دانا" ..

و مساله ی من و تو ...

نگاه ابزاری یا نگاه حلّالی به یک "انسانه" ....

و فعل "قضاوت" فقط در شان خداست

که عادل بی انتهاست

خلاص

پ ن : پری روز نماز ظهرم قضا شد و بشدت ناراحتم... "نشد که چهله کنم" بی قضائی رو ... حالا از اول ...

پ ن : همپوشانی سینوسی کسینوسی ...

پ ن : درد

پ ن : "خدایا" کمکم کن که فقط "راضی باشم" به "رضای تو" ... من حقیر تر از اونم که مسلط باشم به روزهای مکرر ام ... "کمکم" کن ... "کمکم" کن ...

پ ن : "خدایا" شکر تو را به "شکر گذاری" آنها که در عظیم ترین غمها تورا "شکر گذاری" کردند... به منتهای بیشماری که بر سرم از مهربانی هایت دارم ... بجز تو کجا پناه برم از "قضاوت شدن هایم"؟؟؟؟؟

پ ن : "خدایا" دوستت دارم . آنقدر که دیگر "آماده" ی انا لله و انا الیه راجعون شدنم ...

پ ن : امشب "ثواب" خواهم کرد.