رفیقِ نارفیق

رفیق نا رفیقم ... تولدت مبارک

ای یار نیمه راهم .. تولدت مبارک

خود خواه تر از ستاره ...

بی مِهر تر از آذرخش ...

چون ماهِ در کسوفی ... تولدت مبارک

رفتی پِیِ نفهمی

از عشق و خون گذشتی ! نه قولِ مرد سَرَت شد ... نه همرزمی بِفهمی ...

از جبهه های جنگی ... "فیش حقوق" گرفتی ...

زین جاده های دنیا

کی برده پول به قبرش ...

زین آدمای دنیا

کی کرده عمر ... به قولش ...

جز عشق و پای مردی...

جز پای عهد و پیمان ...

جز خون ، جهاد ، تمنا ...

جز یک بغل "ایثار" ...

جز خاطراتی خطیر ...

...

نِی ای شریکِ تنها ... تو در پِیِ جهانی ...

من در پیِ رفاقت .. در حسرت جهادم ...

حال آن که من گذشتم

دیگر تو باش تنها

با آدمای دنیا

بنگر ببینم آخر

پیش خدا ... که آیا ...

حق با تو بوده یا من !!

ای جانِ من "خدایا" ...

خلاص

پ ن : هیچکی دوسم نداره.

پ ن : اگه خدا نبود خدای نکرده ... دیگه چ امیدی بود به نفسی دوباره ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پ ن : رفیق نارفیقم .. در پشت پا استادی .. جواب خوبی ها را .. چه نامردانه دادی ...

پ ن : در این زمانه ی بی های و هوی پول پرست .. خوشا به حال منِ "عشق و حال" پرست ...

چگون شرح دهم لحظه لحظه ی خود را ....... برای این همه نامردمان فقط "خود پرست"؟؟؟

پ ن : حالم بده .. پیداست؟

پ ن : یکی منو بغل کنه. خوبم کنه. وای. "اغوش خدا.. کجایی؟"