کیمیاگر

دیشب این کتاب رو تموم کردم. کتاب چندان قطوری نبود. و سبک نوشتن "نمادین" و خاصی داشت. مثل یه رمان بود که حاوی پیامهای بسیار متنوعی بود! که مهمترینش باز بر میگرده به "خود" وجودی هر انسان. جمله های زیبا زیاد داشت که از همه قشنگترش برای من این بود: " بهترین روش برای آموختن، عمل کردن است" ... اینو خیلی دوس داشتم. و بازم جمله های زیبای دیگه ای مثل : "و خدا در روز ششم .. انسان را افرید... انسان را از جنس خودش آفرید تا خدایی کند" ... واااااااااااااای خیلی این حسو دوس دارم. حس جنس خدا بودن به انرژی مضاعف و فوق العاده ای رو توی وجودم بیدار می کنه. توی این کتاب "سانتیاگو" همون شبانی که پِیِ "افسانه ی شخصی" خودش راه افتاده بود.. بعد از گذر از بزرگترین صحرای جهان .. صحرای آفریقا .. و رسیدن و تماشای شکوه و زیبایی اهرام مصر .... از "زبان نشانه ها" فهمید که گنجی که منتظرشه ... همونجاییه که ازش اومده .. این همه راه و این همه ماجرا ؟؟؟!!! فقط برای این که به اون سطح از فرهیختگی برسه که لایق اون گنج بشه! و یه جمله دیگه الان یادم اومد.." اگه کسی چیزی رو از ته دل بخاد .. تمام کیهان دست به دست هم میدن تا اونو به خواسته اش برسونن" ... اینم برام خیلی جالب بود. از خوندن این کتاب احساس خوبی دارم.

پ ن : انسان همیشه زنده نیست

پ ن : "نیستی" جرات لازم دارد و "هستی" لبریز از شهامت است.

پ ن : ارشد قبول شدم. رشته "مدیریت توسعه شهری" همونی که در مسیر اهدافمه....

پ ن : کتاب "نبرد من" نوشته "آدولف هیتلر" یکی از محبوب ترین شخصیتهای مورد علاقه من رو دارم میخونم.

پ ن : "پژواک" خاطراتت در شلوغی و ازدهام کوچه های بی کسی برایم "روزنه ی روشنایی" است.

پ ن : عشق کافی نیست

پ ن : دانشگاه پیام نور هم به خیل جیب بُر های قانونی پیوست! "افزایش صد در صدی شهریه ثابت حتی برای دانشجویانی ورودی سالهای گذشته.

پ ن : وقتی "دُرُست" می شود که همه ی ملت با هم "انتخاب" شایسته داشته باشند.

پ ن : دلم بسیار می سوزد.