"مناجات"

این توئی

غنچه ای "باز"...

نشکفته کامل منتها ...

طرح و رسمی ز اشتیاق "عاشقی"

پاک و تــُرد و تازه و تنّــاز و تنها و "تشنه" مثل "من"...

باخته گاهی "لحظه های ناب را از زندگی"

پُر از حضوری "بی دریغ" ...

انعکاسی روشن از آن دورترینه .. دور ترین !

نقشه ای از گنج "الماسین" درونِ پیله ای بگشوده بر جای از رهایی ...

این توئی ...

فهمیده ی "آن ارتفاع"

این توئی ...

پ ن :

اما من فکر می کنم
که چرا مرا "دعوت" نمی کنی !؟
از دو حالت خارج نیست...
یا نمی خواهی ام ..
یا "ای خدا" ...
غم دل با که بگویم ؟!؟
دگر "گله ای " نیست ...
همه "هستی" شده در یک قفسی تنگ "انگار" ..
آن جنس ِ ملکتوتی .. آن ... احساس !
شب ِ امشب طولانیست
و من اینجا تنها
بی تو در رسم کسینوس "مانده" ...
آه .. هیهات ..
زین همه عمر که باز رفته به باد ..

پ ن : امشب برای رفع کرونا از سر همه ی انسانها دعا کنیم. به اندازه یک جمله لاقل...

پ ن : نگرانم.

پ ن : کاش بتونم ... دیگه نماز قضا ندم.

پ ن : "عشق" چطوری ثابت میشه؟؟؟ کسی میدونه؟؟؟ با پول ؟؟؟ "هیهات".

پ ن : قید "فهمیدگی" مهمترین کسری بودجه فرهنگی اجتماعی ایرانه ... دِ لامصب .. گفتند سفر نرید ...

پ ن :

من اون گنجشک باشم وسط آغوش "مآه" ... بقیه دیگه همه به کنار ...
آهای تو که نزدیکی .. ... "بزن به چاک"

پ ن : "مناجات"

ای آنکه گره ی کارهای در هم پیچیده، تنها به انگشتی از دست قدرتت باز می شود و ای آنکه سختی ها و دشواری ها، تنها با تو آسان میشود و ای آنکه هر راه گریز و رهایی را، تنها از تو باید طلب کرد و مشکلات هم تنها به خواست و قدرت تو نرم می شوند .. به لطف تو هست که برای هر کاری وسیله ای فراهم می شود، فرمانها به نیروی تو انجام می شوند و هر مخلوقی به اراده تو موجود می شود. خواست تو بی آنگه بگویی شدن می شود و نخواست تو بی آنکه بگویی نشدن می شود. ای که تنها تو را در کارهای بزرگ صدا میزنند و در ناگواریها به تو پناه می برند... هیچ بلایی از ما نمی گردد مگر آنکه تو برگردانی اش... هیچ اندوهی مرتفع نمی شود مگر آنکه تو بِرانی اش ... ای خدای من ... اکنون که بلایی بر سرمان آمده که سنگینی اش تمام مخلوقات را به زانو کشیده ... که مدارایی نتوانیم کرد ... خداوندا ... این همه را به نیروی خویش بر ما آورده ای و آنچه که تو بخواهی کسی یارای برگرداندنش نیست ... دری که تو ببندی چه کسی باز تواند کرد؟ و دری که باز گشایی چه کسی تواند بست؟ آن کار که دشوار کنی، کسی آسان نکند و آن کس که خوار کنی کسی مدد نتواند رسانَد ... خداوندا ... بر .. "محمد(ص) و خاندان مطهرش درود و سلام بفرست و به حق ایشان قَسَمت می دهیم و به احسان خودت، که درِ آسایش را به "انسان" باز گشا ... به نیروی لایتناهی خود سختی این "کرونا" را در هم شکن و در آن چه زبان به شکایت و التماس به درگاهت آورده ایم به نیکی و مهربانی بنگر ... مارا در این التماسمان ... شیرینی استجابت بچشان و از پیش خودت رحمت و گشایشی دلخواه به ما عطا فرما ... راه خلاصی از این گرفتاری را برای این مردم، برای همه ی جهانیان پیش پایمان بگذار و مارا به سبب این گرفتاری از انجام واجبات و عبادتت و پیروی از آیین حق ات باز مدار ... ای خدای جهانیان ... بر آنچه بر جهان از این مصیبت آمده دلتنگ و بی طاقت شده ایم ... و جانمان زین اندوه آکنده از درد آمده ... دور کن این بلا را ... و باز بر ما گنهکاران رحم کن گرچه لایق اش نباشم. ای صاحب تمام آفرینش.